Ik heb slapeloze nachten vanwege mijn vorig stukje. Om drieuursnachts ontwaak ik, woelend en draaiend, omdat het woord voedsel in regel 10 voer moet zijn. Schrijven is zo moeilijk, als iedere betekenis op haar plaats moet staan in een zinnig verband, als een waarheid in werkelijkheid.
Slapeloze nachten heb ik om het feit dat mijn vorig stukje niet goed, niet goed genoeg was. Hier is dus een volgende poging, een tweede versie:

kon ik maar leven als hond
met mijn huis als tweede huid
mijn omgeving als territorium
een met stenen muren omgeven tuin,
veste die verdedigd moet worden

prooi voor de hond in mij, om mij
levend een leven als hond als hond

Beter? Nog steeds ben ik er niet geheel tevreden over, als mens en als hond.